imię nazwisko I*, imię nazwisko II**, imię nazwisko III***

instrukcja
przygotowania artykułów
na konferencje naukowe

Instruction
for preparation of papers
for scientific conference proceedings

STRESZCZENIE. Autorzy artykułów na konferencję powinni przygotować tekst wraz z ilustracjami w formie gotowej do powielenia. W celu zapewnienia jednolitego stylu materiałów konferencyjnych każdy artykuł powinien być przygotowany ściśle według podanych wskazówek. Do wydruków należy użyć drukarki laserowej. Materiały konferencyjne będą wydane w czarno-białej szacie graficznej, jako książka w formacie B5 (16,5 × 24 cm). Dla wygody autorów przygotowano pliki szablonów dla edytora MS Word 6.0 (lub wyższego).

ABSTRACT. The Authors of Conference Proceedings should prepare the text along with illustrations in camera ready form. To secure the uniformity of style throughout the publication all articles should be prepared strictly according to the instructions supplied. A decent laser printer should be used for printouts. The Proceedings would be published in black in B5 (16,5 × 24 cm) format. For Authors’ convenience the templates for MS Word 6.0 (or higher) are provided.

1. Wprowadzenie

1.1. Obszar pisania

Tekst artykułu powinien mieścić się dokładnie w obszarze 130 ( 190 mm (jest to wymiar kolumny zadruku dla formatu B5). W obszarze tym nie umieszcza się numerów stron.

Strony należy ponumerować ołówkiem na wydrukach w prawym górnym rogu. W przypadku dostarczenia artykułu na papierze formatu A4, tekst powinien na wydruku pozostawiać marginesy: 5 cm od góry, 5,7 cm od dołu i po 4 cm z lewej i prawej strony.

1.2. Krój i rozmiar pisma

Tekst artykułu powinien być złożony pismem Times New Roman o wielkości 10 punktów (p.) z odstępem (spacing) 12 p. (styl Normal, względnie Standardowy) z wyjątkiem tytułów podrozdziałów (styl Subtitle 1, 2, 3) oraz parametrów we wzorach matematycznych (z wyjątkiem operatorów log, sin, cos, ln, max, d (jak w dt) itp.). Terminy i wyrażenia obcojęzyczne, jak również tytuły artykułów i książek należy pisać kursywą (Italic). Nie należy stosować wytłuszczeń (z wyjątkiem symboli wektorów we wzorach matematycznych). Nie należy stosować podkreśleń.

W tekstach tabel należy stosować pismo Times New Roman o 1 p. mniejsze, czyli 9 p., z odstępem 10 p. (styl Table Text), takie samo pismo w podpisach rysunków (styl Figure Caption) oraz w spisie literatury (styl Reference). Ewentualne uwagi pod tabelami należy wpisać bezpośrednio poniżej tabeli, pismem o wielkości 8 p.

Nie należy stosować jako wyróżnienia pisma spacjowanego (np. t y t u ł), jak również nie należy stosować dwóch spacji obok siebie. Obowiązuje generalna zasada stosowania spacji po każdym znaku przestankowym, z wyjątkiem otwierającego cudzysłowu i nawiasu. Nie należy stosować spacji przed znakami przestankowymi, z wyjątkami jak wyżej.

1.3. Wskazówki redakcyjne

W trakcie pisania prosimy przestrzegać następujących zasad:

nie należy kończyć poszczególnych wierszy klawiszem ENTER z wyjątkiem wiersza kończącego akapit;

nie tworzyć wcięć akapitowych klawiszem tabulacji lub spacjami;

nie dzielić wyrazów ręcznie (edytor zaproponuje podział słowa);

nie justować (wyrównywać) tekstu klawiszem spacji;

nie pisać wyrazów pismem spacjowanym (np. T Y T U Ł);

nie wytłuszczać i nie podkreślać wyrazów lub zdań, dopuszczalne wyróżnienie tekstu pismem pochyłym – kursywą (Italic);

nie numerować stron edytorem;

nie zostawiać na końcu wiersza pojedynczych liter (a, o, u, z, i, w);

nie dzielić wyrazów w tytułach.

Przykłady spacjowania (odstępów), interpunkcji i stosowania dużych liter:

(Autor 1989) zamiast Autor (1989);

(Autor 1989a, b; Autor, Autor 1983) zamiast (Autor 1989a,b; Autor i Autor, 1983);

poprawna forma: (Autor, w druku); (Autor, w przyg.); (Autor, niepubl.); (Autor, komunikacja osob.);

odnośniki w tekście: rysunek 1, rysunki 2–4, 6, 8a, b (bez skrótów);

odnośniki w nawiasach: (rys. 1), (rys. 2–4, 6, 8a, b) (skrócone);

odnośniki w tekście: tabela 1, tabele 2–4 (bez skrótów);

odnośniki w nawiasach: (tab. 1), (tab. 2–4) (skrócone);

RP / USA zamiast R.P. / U.S.A.

Wybrane przykłady pisowni:

np. / tj. zamiast n.p. / t.j.;

0,50 zamiast 0.50 (używane w tekstach angielskich), 9 000 zamiast 9,000;

14C zamiast C14 /C-14;

2 + 3 > 4 zamiast 2+3>4, ale –6 / +6 zamiast – 6 / + 6;

kg / m / kJ / mm zamiast kg. (Kg) / m. / kJ. (KJ) / mm.

2. Jak zacząć pisanie tekstu

Plik szablonu konfer.dot należy skopiować do katalogu z szablonami Worda. Katalog ten można znaleźć, wybierając Opcje z menu Narzędzia (Options, Tools), a następnie wybierając zakładkę Położenie Plików (File Locations). Po uruchomieniu programu Word należy z menu Plik wybrać Nowy i w oknie dialogowym Szablony wybrać szablon konfer.dot. Krokiem następnym powinno być zapisanie nowego dokumentu pod odpowiednią nazwą.

2.2. Tytuł, autor (autorzy), afiliacje

Po zaznaczeniu IMIĘ NAZWISKO I należy wpisać imię i nazwisko pierwszego autora, a u dołu kolumny tytuły i afiliacje (nazwa instytucji, miasto, państwo). Bez względu na naciśnięcie (lub nie) klawiszy Shift, Caps Lock imię i nazwisko autora wpisze się dużymi literami. Następnie należy w ten sam sposób wpisać drugiego autora. Jeżeli nie ma drugiego autora, IMIĘ NAZWISKO II wraz z odsyłaczem należy wykasować. Następnie należy w ten sam sposób wpisać trzeciego autora. Jeżeli nie ma trzeciego autora, IMIĘ NAZWISKO III wraz z odsyłaczem należy wykasować. Jeżeli autorów jest więcej, można skopiować IMIĘ NAZWISKO II wraz z odsyłaczem (np. zaznaczając myszą, naciskając Ctrl-C, ustawiając kursor przed znakiem końca akapitu i naciskając Ctrl-V), powtarzając wyżej wymienione czynności.

Po wpisaniu wszystkich autorów i uaktualnieniu danych u dołu kolumny (jeśli więcej niż jeden z autorów jest z tej samej instytucji, zamiast osobnego odsyłacza przy nazwisku danego autora stawiamy w górnym indeksie liczbę gwiazdek odpowiadającą danej instytucji), należy przejść do następnego akapitu (np. naciskając Ctrl-() i wpisać tytuł artykułu. Bez względu na naciśnięcie (lub nie) klawiszy Shift, Caps Lock tytuł wpisze się dużymi literami.

Przy przestrzeganiu powyższych procedur tekst pozostanie w dozwolonym obszarze zadruku (130 × 190 mm).

2.3. Streszczenie

Po wpisaniu wszystkich autorów i tytułu artykułu należy umieścić kursor po słowie STRESZCZENIE. i wpisać streszczenie w języku polskim. Po wpisaniu streszczenia w języku polskim należy wpisać po słowie ABSTRACT. streszczenie w języku angielskim.

2.4. Pierwsza linijka tekstu lub nagłówka

Jeśli tekst rozpoczyna się od tytułu podrozdziału, należy umieścić kursor w linii 1. Wprowadzenie i wpisać tytuł podrozdziału (kasując zbędne znaki). Następnie naciskając Ctrl-( przejść do początku następnego akapitu (bez wcięcia – styl No Indent) oraz wpisać pierwszy akapit tekstu.

Jeśli tekst rozpoczyna się bez tytułu podrozdziału, należy postawić kursor przed 1. Wprowadzenie, zmienić styl na No Indent i rozpocząć wpisywanie artykułu, kasując zbędny tytuł podrozdziału (1. Wprowadzenie).

3. Układ artykułu

3.1. Tekst i wcięcia akapitowe

Tekst musi wypełniać dokładnie (justyfikacja obustronna) pole zadruku kolumny, czyli powierzchnię 130 ( 190 mm. Tekst ma być wpisany pismem Times New Roman 10 p. z odstępem między wierszami 12 p., z wyjątkiem tytułu (11 p. z odstępem 12 p.), Autora (Autorów) (11 p. z odstępem 12 p.) i tekstu w tabelach, podpisach rysunków i spisie literatury (czcionka Times New Roman 9 p. z odstępem 10 p.).

Pierwsze linie każdego akapitu są wcięte na 7 mm, z wyjątkiem akapitów po tytułach rozdziałów i podrozdziałów, po rysunkach, równaniach, tabelach czy linii pustej (styl No Indent).

3.2. Tytuły rozdziałów i podrozdziałów

Rozdziały i podrozdziały należy numerować wielostopniowo do trzeciego stopnia: rozdziały 1, 2,…, podrozdziały drugiego stopnia 1.1, 1.2,…, podrozdziały trzeciego stopnia: 1.1.1, 1.1.2,…, ewentualne tytuły podrozdziałów następnych rzędów pozostawić nie numerowane.

Tytuły rozdziałów pierwszego stopnia powinny mieć nadany styl Subtitle 1, podrozdziałów drugiego stopnia Subtitle 2, trzeciego stopnia Subtitle 3. Tytuły rozdziałów i podrozdziałów są wyśrodkowane. Styl Subtitle zapewnia odpowiedni odstęp nad i pod tytułem danego podrozdziału. Pierwszy akapit po tytułach nie jest wcięty.

3.3. Listy numerowane

Stosując wyliczanie przykładów, należy używać stylu Bulleted List lub Numbered List, jak w przykładach. Wskazówka: listy numerowane stosujemy, gdy wyraźnie wspomniano o konkretnej liczbie przykładów; w sytuacji gdy nie ma podanej liczby wystąpień (np. kilka, wiele itp.), stosować należy listy bulletowe:

pierwszy bullet,

drugi bullet,

…,

ostatni bullet.

Gdy mówimy o konkretnej liczbie n-wystąpień danego przypadku, należy stosować listy numerowane:

pierwszy przypadek,

drugi przypadek,

trzeci przypadek,

…

n)	n-ty przypadek.

Następny akapit po listach z bulletami lub numerowanych zaczyna się od lewego marginesu (styl No Indent).

3.4. Ilustracje

W przypadku ilustracji typu „kreska” preferowana jest forma grafiki wektorowej (np. pliki *.cdr programu CorelDraw, *.ai Adobe Illustrator, *.wpg WordPerfect Graphic lub inne formaty grafiki wektorowej). Ilustracje należy ponumerować, umieścić we właściwym miejscu w tekście oraz opatrzyć podpisami.

Rysunki, wykresy i fotografie powinny być dostarczone również na dyskietkach, płytach CD lub pocztą elektroniczną w formie zeskanowanej w jednym z formatów: *.bmp, *.tif, *.pcx lub *.psd. Wydawnictwa nie przyjmują rysunków kolorowych i kserokopii fotografii.

Rysunki złożone z kilku obiektów należy oznaczyć literami a), b) itd. (Times New Roman proste 10 p.), które należy umieścić u góry każdego obiektu z jego lewej strony, a ich objaśnienia podać w podpisie pod rysunkiem. Elementy rysunku oznacza się liczbami lub literami, których objaśnienia również należy podać w podpisie. Opisy rysunków powinny mieć wysokość 9–12 p. (pismo jednoelementowe – zalecane Arial CE). Oznaczenia literowe wielkości fizycznych powinny być wykonane pismem pochyłym, pozostałe – pismem prostym. Rysunki techniczne powinny być wykonane zgodnie z odpowiednimi normami przedmiotowymi. Wykresy należy sporządzać zgodnie z PN-83/N-01615 Rysunek techniczny. Wykresy.

Ilustracje siatkowe (fotografie itp.) powinny być wyraźne. Skanowanie należy wykonywać, stosując rozdzielczość minimum 300 dpi.

Ilustracje zaczerpnięte z innych prac i podlegające ochronie prawa autorskiego powinny być opatrzone informacją bibliograficzną w postaci odsyłacza do literatury umieszczonego w podpisie rysunku.

Wymiary rysunku wraz z podpisem nie mogą być większe od wymiarów kolumny (130 ( 190 mm). Rysunki mogą być umieszczone na kolumnie w układzie pionowym (rys. 1) lub poziomym.

UWAGA. Jeśli powołujemy się na rysunek w tekście, słowa „rysunek” należy używać w pełnym brzmieniu. Jeśli powołujemy się na rysunek w formie odsyłacza, w nawiasach należy używać skrótu (rys.).

Podpisy należy umieszczać pod ilustracjami i formatować stylem Figure Captions (9 p. z odstępem między wierszami 10 p.), z pogrubionym napisem Rys., a resztą podpisu pismem jasnym i bez kropki na końcu – patrz przykład (Rys. 1).

Rys. 1. Lokalizacja otworów do wykonywania korków przyszybowych: 1 – pomost wiertniczy, 2 – sztuczny spąg szybu, 3 – otwór wiertniczy do usypywania tamy stożkowej, 4 – otwór wiertniczy
do wypełnienia wolnej przestrzeni, 5 – tama stożkowa wykonana z materiałów szybkowiążących

Ilustracje powinny być umieszczone centralnie, możliwie blisko powołania na daną ilustrację w artykule. Kolejny akapit po rysunku ma styl No Indent – to znaczy zaczyna się od lewego marginesu, bez wcięcia akapitowego. Po podpisie powinno zostać około 12 p. „światła” – zapewnia to styl Caption.

3.5. Tabele

Tabele należy umieszczać możliwie blisko powołania i numerować kolejno. Wskazane jest unikanie skrótów w główkach rubryk (kolumn) tabel. Jednostki powinny być umieszczone u dołu główki tabeli w jednym wierszu. Nagłówek tabeli składa się z napisu Tabela i jej numeru (9 p. pismem pogrubionym) oraz tekstu nagłówka (9 p. pismem jasnym) umieszczonych osiowo nad tabelą. Wszystkie główki kolumn mają być wyśrodkowane i zaczynać się dużą literą (styl Table Heading).

Tekst w tabeli powinien być złożony pismem mniejszym: Times New Roman 9 p. z odstępem 10 p. (styl Table Text). Ewentualne objaśnienia należy umieścić w linii bezpośrednio pod tabelą (pismem 8 p.), a nie w samej tabeli (patrz tab. 1).

Wymiary tabeli wraz z nagłówkiem nie mogą być większe od wymiarów kolumny (130 ( 190 mm). Tabele mogą być umieszczane na kolumnie w układzie pionowym (tab. 1) lub poziomym.

Tabela 1

Kilka odmian odrzwi obudowy łukowej o spłaszczonym kształcie
typu SPŁ z kształtowników V 25

Wielkość odrzwi	S
mm	W
mm	Nr cechy	Masa
kg
SPŁ–5.5/2.15 – V 25	5500	2150	GG–66/96	250,0
SPŁ–5.5/2.4 – V 25	5500	2430	GG–57/95	257,1
SPŁ–5.5/2.6 – V 25*	5500	2600	GG–57/95	268,1
SPŁ–5.5/2.4 – V 25	5500	1800	GG–57/95	271,7
SPŁ–5.5/2.4 – V 25	5500	1350	GG–57/95	288,3
* Ewentualne objaśnienia do tabeli proszę wpisać w tej linii.

3.6. Równania

Równania justyfikowane są centralnie (styl Equation) i powinny być wprowadzane w edytorze równań. Oznaczenia zmiennych we wzorach oraz w tekście należy pisać pismem pochyłym (Italic). By zapewnić środkowanie równania i wyrównanie do prawej jego numeru, przed równaniem powinien znaleźć się znak tabulacji (klawisz Tab). Korzystając z edytora równań należy wprowadzać jedno równanie w jednym wierszu i numerować je kolejno umieszczając numer równania w nawiasach po tabulatorze. Na równania powoływać się należy ich numerem. Na przykład, równanie (1) poniżej

(1)

gdzie:

u1, u2	–	napięcie pierwszej i drugiej składowej,
R1, R2	–	rezystancja 1, 2,
i1, i2	–	prądy gałęzi „1”, „2”,
M1, M2	–	impedancje „1”, „2”,
,	–	impedancje wzajemne.
Przy przenoszeniu wzory należy dzielić na znakach relacji. W przypadku konieczności dzielenia na znaku działania zaleca się, aby to był znak dodawania lub mnożenia, przy czym znak ten należy powtórzyć na początku następnego wiersza.

Niedopuszczalne jest dzielenie wzoru na mianowniku lub liczniku ułamka lub objętego jednym pierwiastkiem – w takim przypadku należy stosować podstawienia skracające zapis wzoru.

UWAGA. Wszelkie objaśnienia do równań powinny być wprowadzane jedno pod drugim w sposób umożliwiający utrzymanie odpowiedniego ułożenia. Najprościej to osiągnąć, układając tekst w tabeli z ukrytymi krawędziami, stosując prawostronną justyfikację w pierwszej kolumnie (ze zmiennymi) – styl Table Right, a lewostronną justyfikację w kolumnie z objaśnieniami – styl Table Left. Kolumna środkowa służy do utrzymania właściwego położenia pauz (znak ANSI 0150) i justyfikację centralną – styl Table Centre. Akapit po objaśnieniach zmiennych – od lewego marginesu, bez wcięcia akapitowego a linea.

Po wzorach numerowanych nie stosuje się znaków interpunkcyjnych; zgodnie z przyjętymi przez Wydawnictwa AGH zasadami interpunkcję zastępuje tu numer wzoru. Po wzorach nienumerowanych umieszcza się przecinki i kropki, traktując te wzory jako integralną część zdania.

Nazwy wielkości użyte w objaśnieniach wzorów powinny być zgodne z odpowiednimi normami terminologicznymi i przedmiotowymi.

Oznaczenia matematyczne stosowane we wzorach powinny być zgodne z normą
PN-68/N-01050 Podstawowe oznaczenia matematyczne. Przykładowo, do oddzielania części całkowitej od części ułamkowej liczby dziesiętnej należy używać przecinka, a nie kropki (kropkę, zgodnie z ww. normą, stosuje się w zapisach algorytmicznych dla maszyn cyfrowych oraz w niektórych pracach specjalistycznych).

Zapis 10÷20 oznacza „od 10 do 20 włącznie” i w tym przypadku nie należy używać zwykłej pauzy. Liczby wielocyfrowe dzieli się dla czytelności na grupy trzycyfrowe od przecinka w lewo i w prawo; nie należy w tym celu używać kropki lub przecinka, np. rozwinięcie liczby  należy zapisać w postaci 3,141 592 653 6... Znakiem równości przybliżonej jest (, znak ( oznacza znak równości asymptotycznej, natomiast znaki ( i ~ są znakami proporcjonalności. Znak mnożenia ( · lub  ) pisze się pośrodku wysokości wiersza i nie zaleca się stosowania go między liczbami oznaczonymi za pomocą liter. Znak mnożenia można pominąć, gdy nie spowoduje to nieporozumienia.

Ułamki w tekście ciągłym zapisuje się z użyciem kresek ukośnych. Ułamki eksponowane (tzn. stanowiące oddzielne wiersze między blokami tekstu) – z użyciem kreski ułamkowej.

Logarytm dziesiętny liczby x oznaczany jest symbolem lg x. Do oznaczania funkcji wykładniczej przy zasadzie (podstawie) e stosuje się symbol ex, symbol exp stosuje się wówczas, gdy wykładnik jest złożony, np. ułamkowy.

Macierze oznacza się dużymi literami pismem pogrubionym (bold) lub obejmuje nawiasami kwadratowymi [ ], a wyznaczniki macierzy – symbolem det z nazwą macierzy lub obejmuje znakami wartości bezwzględnej.

Wektory wyróżnia się pismem pochyłym pogrubionym (Italic bold). W przypadku wektorów o danych współrzędnych umieszcza się je w nawiasie okrągłym lub kwadratowym, a w przypadku wektorów o danym początku i końcu oznacza się je dwoma literami i umieszcza nad nimi strzałkę lub kreskę.

Stosując aparat rachunku prawdopodobieństwa i statystyki matematycznej, należy używać m.in. symboli E(X) lub EX oraz D2(X) lub D2X dla oznaczenia wartości oczekiwanej i wariancji zmiennej losowej X. Odchylenie standardowe oznacza się symbolem , a wartość średnią – kreską nad symbolem.

Oznaczenia podstawowych wielkości fizycznych powinny być zgodne z normą PN-53/C-01370 Ważniejsze wielkości i jednostki używane w chemii fizycznej. Oznaczenia.

Oznaczenia innych wielkości zapisuje się zgodnie z odpowiednimi normami przedmiotowymi, np.:

PN-88/E-01100 Oznaczenia wielkości i jednostek miar używanych w elektrotechnice.
Postanowienia ogólne,

PN-92/J-01003.02 Technika jądrowa. Nazwy i określenia. Wielkości i jednostki,

PN-91/B-01010 Oznaczenia literowe stosowane w budownictwie. Zasady ogólne. Oznaczenia podstawowych wielkości.

Indeksy przy wielkościach powinny składać się co najwyżej z trzech liter (np. eijk).

We wzorach należy używać jednostek układu SI, zgodnie z ustawą z dnia 3 kwietnia 1993 r. Prawo o miarach (Dz.U. z dnia 28 czerwca 1993 r.). Skrót nazwy jednostki należy umieścić po nazwie wielkości, oddzielając go przecinkiem, bez użycia nawiasów kwadratowych. Liczbę od skrótu jednostki należy oddzielić „twardą spacją” – wyjątek stanowią symbole procentu i stopnie, które piszemy bez odstępu np. 115°C, 20%, 180°.

3.7. Przypisy, odsyłacze

Zaleca się unikać przypisów u dołu kolumny. Informacje te można umieścić w tekście artykułu. W tabelach odsyłacze należy zaznaczać symbolami *, ** itd. Przypisy powinny być umieszczone bezpośrednio pod tabelą, pismem wielkości 8 p.

3.8. Wnioski

Wnioski powinny w skrótowej formie zawierać najważniejsze problemy artykułu, jak również punkt widzenia Autora na praktyczne zastosowania opisanych wyników.

4. Literatura

Odwołania do literatury w tekście prosimy umieszczać jako nazwisko autora i datę publikacji w nawiasie np. (Brodowicz 1996) lub w przypadku wielu autorów nazwisko pierwszego i zwrot et al. pismem pochylonym (Italic) (Nowacki et al. 1970). Na końcu artykułu należy wypisać wszystkie publikacje w porządku alfabetycznym w podrozdziale Literatura. Spis literatury powinien być formatowany stylem Reference (Times New Roman 10 p. z odstępem 10 p.), a druga i ewentualne następne linijki danej pozycji powinny być wcięte o 7 mm. Jeśli występuje kilka publikacji tego samego autora, pozycje w spisie literatury powinny być chronologiczne. Nazwiska oraz inicjały imion autorów należy składać pismem prostym, tekstowym, tytuł – pismem pochylonym (Italic), nazwę wydawnictwa pismem prostym, tekstowym oraz rok publikacji.

Nazwisko Inicjał imienia (ed.) rok: Tytuł książki. Wydawca, miasto.

Nazwisko Inicjał imienia rok: Tytuł artykułu. Tytuł pisma, numer, rok wydania, numery stron od–do.

Nazwisko Inicjał imienia rok: Tytuł referatu. Nazwa konferencji, organizator, miejsce konferencji.

4.1. Przykłady pozycji literatury

Nowacki W., Grabiec K. 1970: Teoria sprężystości. PWN, Warszawa.

Głuch P. 1984: Obudowa wlotów szybowych w trudnych warunkach górniczo-geo-logicznych na dużej głębokości. Projekty – Problemy Budownictwo Węglowe, nr 6, t. 12, s. 239–245.

Brodowicz W.A. 1996: An Algorithm for a Certain Class of File Allocation Problems in Distributed Databases. IV Międzynarodowa Konferencja „Budownictwo Podziemne ‘96”, Akademia Górniczo-Hutnicza, Kraków.

5. Recenzent

Na końcu artykułu należy zostawić miejsce na imię i nazwisko recenzenta wraz z tytułami naukowymi, w dwóch liniach wg wzoru:

Recenzent:
prof. dr hab. Andrzej Abecadłowicz

Pierwsza linia to słowo „Recenzent”, pisane Times New Roman 10 p. z odstępem 12 p. Akapit ten ma być w odległości ok. 10 mm od końca tekstu na wcięciu ok. 7 mm – styl Recenzent.

6. Zgłaszanie artykułów do druku

Gotowe do kopiowania (camera-ready), sporządzone zgodnie z niniejszą instrukcją, egzemplarze artykułu wydrukowane w wysokiej rozdzielczości na drukarce laserowej na kartkach w formacie A4 jednostronnie zadrukowanych, w trzech egzemplarzach, należy przysłać do Wydawcy, dołączając dyskietki lub CD. Przed wysłaniem należy porównać wydruk gotowego artykułu z niniejszą instrukcją. Należy sprawdzić, czy wydruk mieści się w obszarze zadruku (kolumny 130 ( 190 mm), zwracając uwagę, by wszystkie kolumny były wypełnione, tj. nie pozostawało wolne miejsce na dole żadnej kolumny (oprócz ostatniej, która nie musi być pełna).

Należy również sprawdzić, czy istnieje odpowiednie powołanie w tekście na każdy rysunek i tabelę oraz czy rysunki i tabele umieszczone są przy swoich powołaniach. Błędem są pojedyncze litery na końcu wiersza, np. w, z, i, itp. By uniknąć tego typu sytuacji, po pojedynczej literze nie należy dawać spacji, lecz tzw. „twardą spację” (w Wordzie kombinacja klawiszy: Ctrl-Shift-Spacja). Wskazane jest sprawdzenie dzielenia wyrazów (szablon ten automatycznie włącza dzielenie wyrazów w języku polskim, o ile odpowiednie biblioteki zostały zainstalowane).

*	tytuły i afiliacje (nazwa instytucji, miasto, państwo) I autora

**	tytuły i afiliacje (nazwa instytucji, miasto, państwo) II autora

***	tytuły i afiliacje (nazwa instytucji, miasto, państwo) II autora

W tym miejscu Wydawca umieści LOGO lub NAZWĘ KONFERENCJI

6 cm

szablon artykułu na konferencję AGH

wzór artykułu na Konferencję

Piotr A. Sipowicz

2002-01-27

mgr Ewa Dorota Pieprzyk

Wydawnictwa AGH

BrainStorm Operations; E-mail brainstorm@pnet.com.pl